قهرمانان فراموش شده جنگ افغانستان چه کسانی هستند؟ – خبرگزاری پارت گپ

فضای شبکه‌های اجتماعی در کشور امروز پر از تصاویر نیروهای امنیتی است. از کاربران عادی این شبکه‌ها گرفته تا رییس جمهور و رییس اجراییه، تصاویر جمعی‌شان با نیروهای امنیتی را به حمایت از آن‌ها در صفحه خود گذاشتند.

عبدالله عبدالله، رییس اجراییه حکومت ضمن تبریکی نهم حوت به نیروهای امنیتی، عکس جمعی خود با شماری از این نیروها را در صفحه فیسبوکش گذاشته و نوشته است: «حکومت و مردم افغانستان با حمایت و قدردانی از مبارزات و جان فشانی‌های شما یک‌صدا و متحدانه در کنار شما قرار دارند.»

برخی از کابران شبکه‌های اجتماعی با نوشتن متن کوتا به حمایت از نیروهای امنیتی افغان بار دیگر با آن‌ها تجدید پیمان کردند اما شماری هم با گذاشتن عکس در برگه‌شان به نحوی به قهرمانی و شجاعت این نیروها عشق ورزیدند.

در همین حال شماری از خانواده قربانیان نیروهای امنیتی و سربازانی که در جنگ با گروه‌های تروریستی قسمتی از اعضای بدن شان را از دست داده و معلول شده‌اند می‌گویند حکومت و نهادهای امنیتی بارها وعده کمک به آن‌ها را داده‌اند، اما این وعده‌ها جامه عمل نپوشیده است. به گفته آنان، به دلیل بی‌توجهی حکومت و مشکلات اقتصادی آن‌ها در وضعیت بدی به سر می‌برند.

خان وزیر یکی از جمله صدها سربازی است که ۱۵سال در چوکات ارتش در ولایت‌های هلمند، قندهار، غزنی و پکتیکا وظیفه اجرا کرده است و از دو سال به این‌سو به دلیل تکلیف قلبی از وظیفه منفک شده است.

این سرباز ارتش می‌گوید در جریان دو سال گذشته بارها از وزارت دفاع و حتی ریاست جمهوری در خواست کمک کرده اما تا هنوز صدای رنج دیده او به گوش هیچ یک از مقام‌های حکومتی نرسیده است.

وی می‌گوید در حال حاضر در وضعیت بدی اقتصادی به سر می‌برد و نمی‌تواند پول درمانش را فراهم کند.

وی تصریح کرد: «داکتران در شفاخانه ۴۰۰ بستر گفتند که تکیلف قلبی دارم و دو ماه در آنجا بستری بودم، با این که صحت‌یاب نشده بودم اما از شفاخانه مرخصم کردند. ما در خانه کرایی زندگی می‌کنیم، چند ماه است که کرایه خانه را پرداخت کرده نتوانستیم، چند روز پیش صاحب خانه هشدار داد که اگر کرایه خانه را پرداخت کرده نمی‌توانید از خانه بیرون شوید.»

به گفته او، پس از آن که از وظیفه منفک شده، روند درمان او از سوی وزارت دفاع نیز متوقف شده است.

زندگی خان وزیر نمونه سرنوشت تاریک، صدها سرباز دیگر است که در جنگ با گروه‌های ترویستی به ویژه طالبان اعضای بدن شان را از دست داده اند.

خلیل احمدی، یکی دیگر از سربازان ارتش است که یک پای خود را در انفجار نارنجکی که از سوی طالبان بالای پوسته آن‌ها در ولایت جنگ‌زده هلمند پرتاب شده بود، از دست داده است.

احمدی که ۷ سال در برابر گروه‌ طالبان در ولایت‌های بدخشان، جوزجان و هلمند رزمیده می‌گوید پس از آن که او در نبرد با طالبان معلول شد و دیگر نتوانست به وظیفه‌اش بر گردد از چشم وزارت دفاع و حکومت افتاده است.

وی می‎افزاید: «در یک و نیم سال گذشته چندین بار برای در خواست کمک به وزارت دفاع مراجعه کردم اما هنوز کسی از آدرس این وزارت به ما کمک نکرده است. مثل ما صدها سرباز و افسر دیگر است که بخاطر درخواست کمک و در مان شان پشت درهای وزارت سر گردان اند.»

وی از نهادهای امنیتی به ویژه حکومت می‌خواهد سربازانی که جان شان را برای حفاظت از کشور در برابر گروه‌های تروریستی سپر می‌کنند باید به خانواده قربانیان این نیروها و معلولان توجه جدی کند.

نیروهای امنیتی افغان پس از سال ۲۰۱۴ میلادی مسوولیت پیشبرد جنگ با گروه‌های ترویستی را به عهده گرفتند و نیروهای خارجی در چارچوب ماموریت حمایت قاطع ناتو نقش آموزش، مشوردهی و حمایتی را دارند.

سیگار یا اداره بازرسی امریکا برای بازسازی افغانستان سال گذشته میلادی اعلام کرده بود که شمار نیروهای امنیتی افغان در سال ۲۰۱۸ میلادی به شدت کاهش یافته است. سیگار افزوده بود در حال حاضر شمار نیروهای امنیتی افغان به ۲۹۶ هزار تن می‌رسد در حالی که در سال‌های گذشته رقم این نیروها به ۳۴۰ هزار تن می‌رسید. این اداره، عامل اساسی کاهش نیروهای امنیتی افغان را افزایش تلفات و ترک این نیروها از میدان‌های جنگ عنوان کرده بود.

حدود یک ماه پیش رییس جمهور غنی در حاشیه نشست جهانی اقتصاد در شهر داووس سویس گفته بود که از زمان آغاز به کار حکومت وحدت ملی تا کنون ۴۵ هزار تن از نیروهای امنیتی افغان در مبارزه با تروریزم جان خود را از دست داده‌اند.

خواسیتم دیدگاه وزارت دفاع را در مورد فراموش شدن سربازان معلول و خانواده شهدای نیروهای امنیتی در گزارش خود داشته باشیم اما با تلاش‌های فراوان موفق به این کار نشدیم.

مسوولان در وزارت دفاع می‌گویند که مصروف گرامی داشت از نهم حون(روز ملی نیروهای امنیتی)اند و در این روز نمی‌توانند با رسانه‌ها صحبت کنند.

کابینه حکومت وحدت ملی دو سال پیش نهم حوت را به عنوان روز ملی نیروهای امنیتی تصویب کرد. در دو سال گذشته از این روز در سراسر کشور گرامی داشت می‌شود اما به گفته سربازان معلول و خانواده شهدای نیروهای امنیتی، حکومت در چند سال گذشته بارها وعده کمک و همکاری به آن‌ها را داده است، اما هنوز هیچ توجهی به آن‌ها نشده است.